De initiatiefnemers kozen voor een verenigingnaam die het eigen karakter van Sint Pancras uitademt. Het middeleeuwse dorp Vronen, dat in het jaar 1297 werd verwoest, maar later Sint Pancras is geworden.

S.V. Vrone is een kenmerkende Pancrasser vereniging, waar het begrip gemeenschapszin nog bestaat. Een vereniging waar de leden bereid zijn om met elkaar "de schouders eronder te zetten". Door de inzet van het bestuur en de vele vrijwilligers heeft de S.V. Vrone de beschikking over een prachtig complex. Een complex middenin Sint Pancras.

 
De kaft ligt er finaal af, de bladzijden zijn vergeeld en zitten meer los dan vast - aan het eerste bestuursnotulenschrift van de s.v. Vrone is de tand des tijds niet ongemerkt voorbijgegaan. Lang geleden werden daarin de eerste aantekeningen gemaakt. "Donderdag 23 december 1920", luidt de eerste zin in het schrift, 'had in het eenige café van den Heer H. Gerritsen te St. Pancras een vergadering van

VRONE - VETERANEN en EERSTE ELFTAL 1921 VETERANEN – Boven: v.l.n.r. J. Wit, G. Bobeldijk, J. Petri, H. Niessing, J. Kloosterboer A. Hoogland, J. Kloosterboer, A. Wit, T. Koelemey, J. de Vries, J. Boskamp en W. Ruys, scheidsrechter. 1e ELFTAL: 2e rij: T Bobeldijk, D. Kloosterboer, T. Kooy, M. Smit, G. Ploeger, J. Wit, M. Kloosterboer, C. Boskamp. Vooraan: D. Kloosterboer, R. Koelemey en D. Gerritsen Az.

eenige sportliefhebbers plaats om te geraken tot oprichting eener voetbalvereeniging.'

Het initiatief tot de de vergadering was genomen door Jo Petri, in notulen van later datum 'de stootaangevende oprichter van Vrone' genoemd. Een andere voortrekker was Arie Hoogland - zijn onstuitbare enthousiasme voor de voetbalsport bezorgde hem de bijnaam 'Voetbal Arie'. Derde grondlegger was Jan van Kampen; hij baande in de gemeenteraad de weg voor georganiseerde voetbalsport in Sint Pancras en was de naamgever van de club: 'Voetbalvereeniging 'Vrone".

Die naam zou afgekort tot 'V.V.V.' op de eerste - witte - voetbalshirts gaan prijken.Petri, Hoogland en Van Kampen, de drie animators, werden geen lid van de vereniging maar 'begunstiger'. Dat plaatste de aanwezigen op de oprichtinsvergadering meteen voor een probleem: mochten zij, als niet-leden, in het bestuur? De leden besloten dat de bestuurders uit hun midden moesten komen, een pleidooi van Arie Hoogland om de initiatiefnemers ook te mogen kandideren ten spijt. Een voorlopig bestuur werd gevormd, bestaande uit voorzitter W. Ruys, secretaris D. Gerritsen, penningmeester Jac. Wit en de leden T. Kooy en R. Koelemeij. Toen niet lang daarna een definitief bestuur werd gekozen, trad Petri alsnog toe, als voorzitter. Een halve eeuw later stond Ruys de aanleiding tot zijn aftreden nog helder voor de geest. Bij onderlinge partijtjes trad hij als scheidsrechter op, maar dat viel niet mee, als twintiger tussen jongens die niet zo bar veel ouder waren. Een wedstrijd liep uit de hand, en praeses Ruys raakte slaags met eerste elftalspeler Gert Ploeger. 'Dat ging vanzelf niet', schreef Ruys in 1970 in het jubileumboekje. 'Ik heb toen bedankt en Jo Petri nam mijn baantje over.'

Aspiranten 1934 Staand v.l.n.r.: P. Wijdenes, C. de Koning, N. Wiedijk, D. Ruys, K. Roos, S. Zeegers, A. Groot, K. Termaat Knielend: D. Volger, G. Goesinne, K. van Bodegraven, A. Wognum, W. Ruys, M. Schuit

Het benodigde kapitaal voor veldhuur, bal, pomp, scheidsrechtersfluit en tenue werd binnengehaald door renteloze aandelen van vijf gulden te verkopen. Eerste speelveld werd een weilandje aan de Benedenweg, dat Kees Vader van de gemeente huurde. Vader voelde er aanvankelijk maar bitter weinig voor zijn huurland aan een stelletje beginnende voetballers over te doen. En dat ze als speeldag de zondag hadden gekozen, was helemaal tegen het zere been. Maar na veel heen-en-weer-gepraat ging de bal toch rollen, daar aan de Benedenweg, nu het perceel met nummer [ ]. Lang konden de prille voetbalkunsten van Bobeldijken, Kloosterboeren, Smitten en Witten daar niet bewonderd worden. Het speelveld werd al gauw verplaatst naar de Achterweg, om in 192[ ] zijn definitieve locatie aan de Boeterslaan te krijgen. Het eerste tenue van de voetbalvereniging Vrone bestond uit een wit shirt en een blauwe broek, met pijpen tot net boven de knieen en een gulp met knopen. Na een of twee jaar kreeg het shirt een gele baan. Met ingang van 1924 ging Vrone in het groen-zwart spelen. Voor de periode van 1925 tot 1930 zijn de notulen redelijk informatief. Vrone had in die jaren drie elftallen, twee voor senioren, één voor 'adspiranten'. De elftallen werden samengesteld door een zogenaamde 'elftalcommissie'. De leden van die commissie hadden geen gemakkelijke taak: morrende tweede elftalspelers is een pro